Tulanijuan: Ang Mga Tula ni Juan

Aniaa na pod si Undo.
Kaanindot sa iyang barog.
Tan-awa ra god, gikan sa ulo padulong sa iyang mga tiil.
Unsa bay tindog sa usa ka ulitawo!
Ulitawo na gyod si Undo!

Aroy Undo! Asa na sad ka paingon?
Imong inahan nag-ingon, dili magpalabi.
Kanang si Inday ayaw og pasagdi.
Kay kun madigrasya, ikaw gyod ang responsable.
Pagbantay-bantay gyod Undo.

Asa na pod ka?
Bestfriend na sad na?!
Kagahapon si Juan, karon na sad si Pedro?
Aw, wala koy gihisgot nga dautan.
Atimana sad imong kaugalingon dong.

Hala nangita si Inday.
Asa na sad diay ka nilakaw?
Murag nag-abusar na sad ka sa imong kaugalingon.
Lawas ray puhonan dong, busa pahulay sad.
Nganong kabuntagon na sad ka makadumdum?

Unsa man ang Gugma sa imong pagkahibalo?
Ang Gugma ba nga aduna kay gusto sa usa ka tawo
O ang Gugma nga wala ka nahibalo nga kalit lang nga imong matagamtaman?
Kalibog ba gud sa gugma kung unsa man gyod kini nga butang.
Ang butang sa kalibutan nga walay kahanturan
O ang butang nga kalit lang mahanaw sa pagkahuman sa tanan.
Makaingon ba kag ikaw nahigugma?
Nahigugma sa bag-o lang nimo nga higala?
Apan, tagamtami lang una ang imong kasing-kasing...
Niingon ba syag, "Mao na kini ang Gugma."
Kanus-a ba kag makakaplag nga mao na kana ang tinood nga Gugma?
Paminawa usa ang imong kaugalingon og kasing-kasing.
Sa oras nga magkasinabot na sila,
Usa pa ka mo-ingon, "Mao na kini! Og busa nahigugma ako kanimo!"
Nahiguma ako kanimo.

Ayaw kong pagdudahan,
Ang bulong nitong aking puso.
Na sa bawat pintig ng aking damdamin,
Nadarama ko ang tunay na kaligayahan.

Ayaw kong isiping ako'y isang manhid,
Na noon pa ma'y bigo ako sa Pag-ibig.
Sa bawat kilos ko'y ipinapahiwatig,
Ang pagsibol ng tamis ng nakabaon kong Pag-ibig.

Takot ako, dahil sa ayaw kong masaktan muli.
Ayaw kong paglaruan na parang isang timang.
Na ngayo'y mahal ka at bukas mahal nya'y iba na.
Iiwan ka lamang pagkatapos kang pagsawaan.

Masakit ang maging biktima ng pag-ibig.
Pero ang puso ko ngayo'y sumisigaw,
"HUWAG mong pigilan ang sinasabi ng iyong damdamin.
Iyan ay Pag-ibig na syang tunay mong kaligayahan".

Puso ko'y hindi sinungaling na ibigin ka.
Masasaktan man ako sa piling mo,
Titiisin ko ang mga pagsubok na syang panimula lamang,
Na susundan ng mabungang sarap ng kaligayahan.

*Ang tulang ito ay nailathala sa Silahis VOL. X No. 2, opisyal na publication ng MSU-Iligan Institute of Technology, noong December 2003.

Ang tadhana nga pala ay mapagbiro,
Na sa buhay ng tao, ito ay nakasalalay.
Akalain mo man, ikaw ang humuhubog,
Ngunit ang lahat ng ito'y sadyang kapalaran.

Ang bukas mo ay mapag-alinlangan.
Tatahakin mo man, ikaw pa rin ay maliligaw,
Sa landas na puno ng palaisipan,
Kaya ikaw ay mag-ingat sa iyong patutunguhan.

Ang bawat galaw mo sa mundong ito,
Iyong linawin at alamin kung bakit,
Dahil ang isang pagkakamali
Ay siyang laging pagsisisi sa huli.

Gumising naman tayo sa mundong makasalanan.
Huwag naman tayong magbulag-bulagan.
Tao kapwa tao ay dapat na magtutulungan,
Sa drama ng buhay na ating sinasakyan.

Ang buhay talaga Oo.
Naiinis ba ako o nalilito?!
Kay saklap intindihin ang mga pangyayari.
Tama! Ikaw naman ay hindi bingi di ba?!
Noon pa may ganito na talaga ako.
Ni kahit isa,
Wala naman akong itinatago.
Ikaw na nga ang maghusga.
Mapaayos ko man o sa pananalita.
Dapat mo bang sabihin sa buong madla?
Na ako ay isang _________?